Synchronicznie czy asynchronicznie

Badania wskazują, że realizacja edukacji w trybie zdalnym była dla większości nauczycieli ogromnym wyzwaniem. Jest to zrozumiałe. Nikt nie przygotowywał nauczycieli do tego typu działań. Jednak niejako z dnia na dzień każdy nauczyciel musiał stać się ekspertem nowoczesnych technologii, prowadząc zaawansowane metodycznie i technologicznie zajęcia online.

W czasie tych oto eksperymentów wielu nauczycieli na całym świecie podjęło się prowadzenia lekcji w różnych modelach- synchronicznym czyli “na żywo” i asynchronicznym.

Model synchroniczny

Lekcje te wykorzystujące szereg narzędzi od Google Meet, poprzez Teamsy, Zoom, po równie bezpłatny działający w przeglądarce Videochat PIONIER R&C stały się hitem w wielu wirtualnych szkołach. To właśnie podczas tych lekcji nauczyciele mieli okazję zobaczyć uczniów w nowych sytuacjach, rolach, wsłuchując się w ich potrzeby, reagując żywo na trudności, biorąc udział lub inicjując dynamiczne dyskusje, rozmowy, udzielając informacji zwrotnych. Jednak wielu z nich zwracało uwagę na trudność w opanowaniu 30 osobowej klasy w czasie telekonferencji, słabnące zaangażowanie większości uczniów.

Model asynchroniczny

Inni korzystali z modelu asynchronicznego. Umieszczali materiały na platformie Moodle, Teams, Google Classroom, Edmodo, stronach szkolnych. W części z nich pojawiały się linki do stron internetowych z tekstami, filmów, quizy, zabawy, twórcze zadania. Czasem były to całe kursy. Coś, czego nie sposób doświadczyć w synchronicznych modelach lekcyjnych.

Pracujący asynchronicznie skarżyli się na brak realnej współpracy między uczniami.

Powstaje zatem pytanie. Jeśli zostaniemy zmuszeni do przejścia do pracy online, który z modeli wybrać? Jak pracować zdalnie, aby kształcenie było mądre i skuteczne? Synchronicznie, czy asynchronicznie?

Różnice między modelem synchronicznym i asynchronicznym

Zanim znajdziemy odpowiedź na to pytanie przyjrzyjmy się różnicom tych obu podejść. Tym samym zwróć uwagę na korzyści każdego z rozwiązań.

Uczenie synchroniczneUczenie asynchroniczne
Lekcja dla wszystkich uczniów dzieje się w tym samym czasie. Uczniowie z nauczycielem umawiają się korzystając z tego samego narzędzia.Lekcje uczeń realizuje w dowolnym czasie i w dowolnym miejscu.
Uczniowie otrzymują dostęp do treści w określonym czasie. Tempo jest narzucone przez prowadzącego zajęciaUczeń sam decyduje o tempie i czasie, który poświęca na naukę.
Uczeń ma możliwość otrzymania wsparcia na żywo od nauczyciela i równieśnikówUczeń ma ograniczone możliwości otrzymania wsparcia w czasie wykonywania zadań. Sam wykonuje swoje zadania najczęściej niezależnie od grupy.
Największą zaletą modelu synchronicznego są relacje międzyludzkie i możliwość nawiązania współpracy między uczniami i lepszej komunikacji. Kiedy uczniowie uczą się we wspólnym czasie i przestrzeni, mają dostęp do swojego nauczyciela i do siebie nawzajem. Nauczyciele mają możliwość stosowania zadań grupowych dla uczniów, które w modelu asynchronicznym jest trudniejsze do realizacji (uczenie społeczne, małe grupy).Praca ucznia może obejmować czytanie tekstów, wykonywanie zadań interaktywnych, oglądanie filmów, słuchanie podcastów, rozwiązywanie quizów, odkrywanie zasobów internetowych wybranych przez nauczycieli i robienie notatek. Nauczyciele mogą również angażować uczniów w dyskusje online, aby zachęcić ich do krytycznego przemyślenia tych informacji przed pójściem na zajęcia.

Lekcje zdalne to skomplikowany proces wymagający nie tylko samego przygotowania, odpowiednich narzędzi, ale przede wszystkim zrozumienia specyfiki uczenia online. Jak widzisz każdy model lekcji przynosi inne korzyści. I tak na to należy patrzeć.

Od czego zacząć? Od celów.

Zanim zdecydujesz o tym jak poprowadzisz swoją lekcję, wyjdź od celów.

  1. Rozpisz cele edukacyjne dla swojej lekcji. Tak, tak! Dokładnie tak samo jak tworzyłeś je na potrzeby scenariuszy potrzebnych do awansu. Wypisz cele edukacyjne na żółtych karteczkach. Skorzystaj z taksonomii Blooma, aby znaleźć w tym wszystkim porządek. Jeśli nie masz żółtych karteczek skorzystaj z Miro.
  2. Następnie spójrz na poniższy schemat, aby zdecydować, którą aktywnością zrealizujesz zakładane cele. Nie myśl jeszcze o narzędziach. Skup się na czynnościach, które wykonać ma Twój uczeń. Przecież pamiętasz, że uczeń uczy się wtedy, gdy jest aktywny i zaangażowany.
  3. Kiedy już wiesz, w jaki sposób chcesz osiągnąć zakładany cel, dołącz narzędzia. Jeśli planowałeś zadanie interaktywne może warto udostępnić je wcześniej uczniowi na platformie. Być może skorzystasz wówczas z symulacji STEAM realizowanych np. z pomocą Phet). Jeśli musisz wytłumaczyć trudne zagadnienie, zrób to poza lekcją na żywo tworząc screencast.  Znasz to niesamowite narzędzie Screencastify? A może planujesz zadanie zespołowe, którego celem jest przeprowadzenie dyskusji na wybrany temat. Videoczat będzie do tego w sam raz. A co z wnioskami po pracy własnej ucznia? Po to właśnie jesteś Ty i Twoja lekcja “na żywo”. Tutaj po przedstawieniu wyników dyskusji podsumujesz pracę zespołów, wyjaśnisz nieścisłości, odpowiesz na pytania i udzielisz informacji zwrotnych.

Jak zatem pracować? Synchronicznie, czy asynchronicznie? Myślę, że jest to pytanie niewłaściwie zadane. Pytanie powinno zaś brzmieć jakiej aktywności nie warto realizować “na żywo”, a jaką trzeba realizować “na żywo”.

Jak nauczać zdalnie?

Dołączyłeś już do uczestników Webinarium “Jak nauczać zdalnie”? Zrób to teraz.

Jestem trenerem, ekspertem ds. kompetencji cyfrowych, w Poznańskim Centrum Superkomputerowo-Sieciowym. Pracuję w niesamowitym miejscu w Poznaniu – Laboratorium Innowacyjnej Edukacji PCSS.

Jestem współautorem gry Scottie Go – światowego hitu programowania dla najmłodszych oraz współautorem zestawu typu STEAM LAB – BeCREO KIT oraz wielu scenariuszy i programów edukacyjnych.

Kilka lat temu za całokształt działalności zostałem wyróżniony w grupie 100 osób, które przyczyniły się do podnoszenia umiejętności cyfrowych w Polsce wyłanianego co roku przez Porozumienie na Rzecz Umiejętności Cyfrowych.

Zostaw odpowiedź

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Skip to content